‫ به فرزندانتان هدایایی ندهید که امکان جاسوسی از آن‌ها را دارد

هنگام اعیاد و مناسبت‌ها، پدرها و مادرها تمایل دارند به‌نوعی سلیقه خود را به آورندگان هدایای احتمالی برای فرزاندانشان، تفهیم کنند. مواردی مانند: «بیش از این مقدار هزینه نکنید» یا «تفنگ نگیرید» یا اگر با آن‌ها خیلی راحت هستیم، «لطفا فقط پول نقد بدهید».

هدف اصلی این است که هدیه‌دادن را کم استرس‌تر و ارزان‌تر کنیم و این احتمال را که هدیه‌دهندگان پول خود را صرف هدایایی می‌کنند که فرزندان ما به آن‌ها نیازی ندارند، کم کنیم.

امسال باید قانون جدیدی به لیست‌مان اضافه کنیم: اسباب‌بازی‌هایی که می‌توانند جاسوسی کنند، نگیریم.

ایده این است: اجتناب از خرید دستگاه‎‌های متصل به اینترنت که ظاهراً بی‌ضرر هستند، اما می‌توانند حریم خصوصی و امنیت خانه‌ها و به‌ویژه فرزندان را، در معرض خطر قرار دهند.

امروزه بسیاری از هدایا دارای امکان اتصال به اینترنت هستند. این تجهیزات، زندگی روزانه را ساده‌تر می‌کنند: Google Homeمی‌تواند خدمتکار، D.J.یا دستیار شخصی شما باشد. Amazon Echoمی‌تواند ترموستات را روشن کند، اخبار محلی را به اشتراک بگذارد و پاسخ سؤالات کودکان را بدهد.

محصولاتی نیز وجود دارند که به‌نظر می‌رسد، به کمک اینترنت به واقعیت تبدیل شدند: میکروفون‌های تحت وب، یا توپ‌های فوتبالی که به تلفن‌ هوشمند شما متصل می‌شوند، حتی یک اردک پلاستیکی با قابلیت اتصال به اینترنت با نام Edwinوجود دارد. این دستگاه‌های هوشمند جدید می‌توانند میزان نمک مصرفی شما را تنظیم کنند، انگشت پای شما را تمیز کنند، یا موقع استحمام، موسیقی مورد علاقه شما را پخش کنند.

با دستگاه‌های متصل مخالف نیستیم، اگرچه این محصولات می‌توانند احمقانه باشند و در عین حال بسیار کاربردی و لذت‌بخش نیز باشند. وسایل هوشمند و دستیاران هوش مصنوعی می‌توانند زندگی را کارآمدتر کنند، ما را به داشتن سبک زندگی سالم‌تر تشویق کنند و ما را با آنچه دوست داریم پیوند دهند.

اما به این مسأله نیز باید توجه شود که دستگاه‌های متصل، بدترین بخش‌های وب را نیز به زندگی ما نزدیک‌تر می‌کنند: هک کردن، پاییدن و آزار و اذیت. این‌ها مسائلی پیچیده با عواقب ناگوار هستند. این معضلات حتی وقتی به دسک‌تاپ و تبلت بزرگسالان محدود می‌شوند، باز هم بد هستند. چه اتفاقی می‌افتد زمانی که به اسباب‌بازی‌های کودکان ما نفوذ کنند؟

این یک سؤال فرضی نیست، بلکه اتفاقی است که در حال حاضر افتاده است. تولیدکنندگان، میکروفون، دوربین و GPSرا درون اسباب‌بازی‌ها و گجت‌ها قرار می‌دهند، که نتیجه آن می‌تواند وحشتناک باشد. امسال درباره یک عروسک مجهز به بلوتوث با عنوان My Friend Caylaچیزهایی شنیدیم. Caylaمی‌تواند با کودکان صحبت کند، و در صورتی هک شدن، می‌تواند جاسوسی آن‌ها را بکند. روزنامه Times، Caylaرا یک عروسک سخنگوی چشم‌روشن می‌نامد که می‌تواند جاسوس باشد. دولت آلمان بلافاصله خرید و فروش این عروسک را ممنوع کرد.

مثال‌های دیگری از بدترین قابلیت‌های اینترنتی وجود دارد، که به فضاهای حساس نفوذ می‌کنند. گروه‌های مصرف‌کننده Whichو Stiftung Warentestاخیراً تحقیقی انجام دادند، که مشخص می‌کند، اسباب‌بازی‌هایی مانند Furby Connectو CloudPetsمی‌توانند توسط هکرهایی با فناوری سطح پایین ربوده شوند. پس از آن، هکرها می‌توانند پیام‌هایی را، از طریق بلندگوهای اسباب‌بازی، به بچه‌ها ارسال کنند.

وضعیت نامناسب حریم خصوصی برخط و حفاظت‌های امنیتی، این مسائل را پیچیده‌تر می‌کند. به طور خاص، در ایالات متحده، قوانین چندانی برای دفاع از حریم خصوصی برخط مصرف‌کنندگان وجود ندارد. نشانه‌های اعتماد جهانی، که به‌طور واضح، امنیت محصول یا چگونگی استفاده از داده‌های شخصی مصرف‌کنندگان را بیان کند، وجود ندارد، و پاسخگویی و احساس مسوولیت تولیدکنندگان، محدود است. بعضی مواقع یک مشکل حریم خصوصی شرکت، منجر به چیزی بدتر از انتشار اطلاعات خواهد شد.

جای تعجب نیست که بسیاری از مردم، به یک آینده متصل‌تر، بدبین هستند. بر مبنای یک نظرسنجی که اخیراً توسط سازمان Mozillaانجام شده، هوشمندانه‌ترین فناوری‌های مورد استفاده توسط ما، اغلب بیشترین نگرانی را در رابطه با حریم خصوصی ایجاد می‌کنند.

بنابراین پاسخ چیست؟ در درازمدت، قوانین و سیاست‌های هوشمندانه می‌تواند تغییرات بزرگی ایجاد کند. در حالت ایده‌آل، افزودن قابلیت‌های امنیتی و حریم خصوصی به دستگاه‌های متصل، به اندازه کمربند ایمنی برای ماشین‌ها، یا برچسب ارزش غذایی برای محصلات بسته‌بندی، رایج خواهد شد. افراد و سازمان‌هایی وجود دارند که کارهای مهمی در این رابطه انجام می‌دهند: Consumer Reportsحریم خصوصی و امنیت محصولات و خدمات را اندازه‌گیری کرده و گزارش می‌دهد و Electronic Frontier Foundationآموزش‌هایی در حوزه امنیت سایبری ارائه می‌دهد. در Mozilla، یک راهنمای خرید برای روزهای تعطیل منتشر شده که بر روی افزایش آگاهی در حوزه حریم خصوصی تمرکز می‌کند.

از خرید محصولاتی که خطرات آن از ارزش آن بیشتر است، اجتناب کنید، به‌ویژه در مواقعی که آن محصول برای کودکان شماست، چون کودکان در موقعیتی نیستند که بتوانند هیچ خطری را بپذیرند. آیا دانش آموز دبستان، واقعاً نیاز به مسواکی با قابلیت ردیابی مکانی دارد؟

سپس به دقت بررسی کنید و به سؤالات مهم بپردازید: کدام داده‌های شخصی جمع‌آوری شده و چگونه ذخیره می‌شوند؟ آیا داده‌ها رمزنگاری می‌شوند؟ اگر یک آسیب‌پذیری امنیتی شناسایی شود، آیا دستگاه قابلیت به‌روزرسانی دارد؟ پاسخ این سؤالات را می‌توانید در وب‌گاه تولیدکنندگان، در بخش سیاست‌های حریم خصوصی و یا در انجمن‌های محصولات پیدا کنید.

اگر یک دستگاه متصل به حدی جذاب است، که صرف‌نظرکردن از آن مشکل است، پیش از دادن آن به کودکان احتیاط کنید. قبل از باز کردن بسته‌بندی و آوردن آن به خانه، از قابلیت‌های امنیتی و حریم خصوصی آن اطلاع پیدا کنید. اگر محصول نیاز به حساب کاربری دارد، یک کلمه عبور منحصر به فرد تعریف کرده و احراز هویت دو مرحله ای را فعال کنید. اگر ردیابی موقعیت مکانی ضروری نیست، آن را غیر فعال نمایید. راه‌کارهای فناوری سطح پایین هم می‌تواند جواب دهد: اگر نیاز به استفاده از دوربین ندارید، لنز آن را با یک نوار سیاه بپوشانید و زمانی که از دستگاه استفاده نمی‌کنید آن را خاموش کنید.

اگر از پاسخ سؤالاتی که پیدا کردید خوشتان نیامد، یا اگر پاسخی پیدا نکردید، هدیه‌ای انتخاب کنید که در مورد امنیت و حریم خصوصی شما سختگیرانه‌تر عمل می‌کند. یا یک هدیه غیر دیجیتال انتخاب کنید: گاهی یک کتاب خوب یا ژاکت خانگی بهترین هدیه است.

منبع:

https://www.nytimes.com/2017/12/08/opinion/holiday-gifts-toys-spying.html?rref=collection%2Ftimestopic%2FComputer%20Security%20(Cybersecurity)


نظرات

بدون نظر
شما برای نظر دادن باید وارد شوید

نوشته

 
تاریخ ایجاد: 27 مرداد 1397

امتیاز

امتیاز شما
تعداد امتیازها: 2