‫ اعتیاد اینترنتی | انجمن

طهماسبی راهبران
طهماسبی 14 مرداد 1397

اعتیاد اینترنتی
در سال‌های اخیر، با رشد فناوری‌های ارتباطی نوظهور، انتظار می‌رفت که فاصله‌ها و ارتباطات میان افراد نزدیک‌تر شود اما متاسفانه به دلیل استفاده نامناسب از فضای اینترنت، کانون خانواده هم دستخوش تغییراتی شده و پدیده‌ای به نام اعتیاد اینترنتی رواج پیدا کرده است، پدیده‌ای که عوارض و مشخصه یکسانی میان همه افراد دارد و والدین هم از این قاعده مستثنا نیستند؛ اعتیادی که فرزندان، نخستین آماج بارقه‌های آسیب آن هستند. اعتیاد والدین به فضای مجازی، به استفاده مستمر آنان از شبکه‌های اجتماعی مانند اینستاگرام، توئیتر، تلگرام و ... گفته می‌شود، به طوری که این استفاده مستمر، زندگی روزمره اعضای خانواده را دچار اختلال کرده و بر تربیت فرزندان و رفتارهای اجتماعی آنان در حال و آینده سایه می‌اندازد. والدینی که بیشتر زمان خود را در فضای مجازی می‌گذرانند، نه تنها زمانی برای تاثیر بر رشد کودک ندارند، بلکه این سبک زندگی را به کودک خود نیز انتقال می‌دهند.
اعتیاد والدین به اینترنت، بر رفتار آنان و سایر اعضای خانواده تاثیر می‌گذارد که این مسئله را می‌توان در چند بُعد بیان کرد: نخست اینکه والدین از تارنماهایی استفاده می‌کنند که به طور معمول محتوای آن برای فرزندان مناسب نیست اما متاسفانه خیلی اوقات فرزندان به این تارنماها دسترسی پیدا می‌کنند که این خود نوعی انحراف به وجود می‌آورد. بُعد دیگر اینکه فضاهای مجازی، وقت والدین را تلف می‌کند وآن زمانی را که باید برای فرزندان بگذارند در فضای مجازی با دوستان مجازی می‌گذرد و بچه‌ها را از دست می‌دهند. از آن جا که تعامل موثر والدین و فرزندان در رشد مهارت‌های عاطفی، روانی، اجتماعی و تحصیلی نقشی اساسی ایفا می‌کند؛ کودکانی که از جانب والدین مورد غفلت قرار می‌گیرند دچار خود کم بینی می‌شوند؛ این کودکان ادراکی نادرست از خود خواهند داشت و در نتیجه در روابط اجتماعی دچار مشکل می‌شوند. مجموعه این عوامل، پرخاشگری را در کودک تقویت می‌کند و در سنین بالاتر باعث بروز رفتارهایی ضد اجتماعی می‌شود.
نکته بعدی اینکه والدین به خصوص زوج‌های جوان بسیاری از اصطلاحات آموزشی و نکات تربیتی را از این فضاها یاد می‌گیرند، در حالی که مطالبی که در این فضا در معرض عموم قرار می‌گیرد، ممکن است از بار علمی تهی باشد و تربیتی نادرست را آموزش ‌دهد که باعث ایجاد فاصله و شکاف نسلی میان والدین و فرزندان می‌شود.
فرزندان نیز از دو طریق آسیب خواهند دید؛ از یک سو فرصت صمیمیت، گفت‌و‌گو و بسیاری از تعاملات والدین- فرزندی را از دست می‌دهند و از سویی دیگر، نیازهای تحصیلی، اجتماعی و عاطفی کودکان تامین نمی‌شود که بسیاری از این غفلت‌ها، عامل رشد خشونت‌های رفتاری برون‌ریز، خودکم‌بینی، عدم جسارت در برابر مشکلات و احساس عدم پذیرش در میان خانواده و همسالان در کودکان است.
نکاتی برای این والدین
 توجه داشته باشید کودکان آن چیزی می شوند که ما هستیم نه آن چیزی که ما میخواهیم، کودکان از والدین الگو می گیرند. والدینی که به وقت گذرانی در فضای مجازی می پردازند باعث می شوند فرزند شان هم این تمایل پیدا کند.
 نکته دیگر اینکه زمینه اولیه گرایش افراد به دنیای مجازی، داشتن زمانی آزاد از یک طرف و نداشتن برنامه‌ای برای این زمان از طرف دیگر است؛ افراد در این شرایط، بی‌هدف وارد فضای مجازی می‌شوند و شروع به پرسه زدن در شبکه‌های اجتماعی مختلف می‌کنند؛ این کار تبدیل به عادت شده و تکرار می‌شود. برای ترک این عادت، برنامه‌ریزی برای جایگزین کردن فعالیت‌های مختلف و به همان اندازه جذاب می‌تواند موثر باشد.
 بهتر است کلیه افراد خانواده، زمانی مشخص، محدود و تعریف شده برای استفاده از فضای مجازی داشته باشند.

ویرایش شده توسط طهماسبی (21 مرداد 1397)